تصویر ثابت

blogers
به روستای باصفاي وانشان خوش آمديد
به روستای باصفاي وانشان خوش آمديد
اولین پایگاه اطلاع رسانی روستای وانشان (ثبت شده در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)
کپي مطالب اين وبلاگ، بدون ذکر منبع ممنوع مي باشد


 

                          با تشکر از آقای یوسف کامرانی که این شعر زیر را ارسال نموده اند

                                

                                                               اتحاد وانشانی

       سلام من به وانشان، به رودهای جاریش                     به بوستان و باغ او، شکوفه ی بهاریش

       سلام بر ابوالفتوح، تقدّس بی کران                             بخاطر او بُوَد، خدا داده است امان

       سلام بر کوه تیر، نشانه استوار ما                               به صخره های سخت او، نشانه مردهای ما

       سلام من به سبزیهِ، دشت های وانشان                      درخت های گردویش، نشانِ ریشه های ما

       سلام من به چشمه ی زلال لمبان او                            زلالیش نشانه ای به پاکی زنان او

       سلام من به قلعه ی همیشه استوار او                         به خانه های کاه گلی، محبت و صفای او

       سلام من به مردمی، که اهل علم و کوششند                برای روزی حلال، چه رنج ها که می کشند

       الا تو ای وانشان، زبان گشا به حرف خویش                     سخن بگو با من از، دردها و رنج خویش

یوسف کامرانی

 http://www.danayan.ir/images/1_.gif  



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 1393/12/04 توسط سیدرضا اطیابی
 

 

هشدار درباره تخریب ارگ  سینمایی (جلال الدین) در وانشان

 

 

 

وقتی در آینده نام سریال جلال الدین می‌آید، در ذهن ارگ وانشان جان می‌گیرد. اما این روزها به بد دردی دچار

شده؛ درد فراموشی و بی توجهی. دو دردی که اگر تصمیمی برای اتمام آن اتخاذ نشود، تا جان مبتلایش را

نگیرد،آرام نمی‌شیند.

 

بنای که با صرف هزینه های زیاد ایجاد شده است که می‌توانست درآمدزا برای وانشان باشد حالا رسوای

زمانه‌ شده است.

 

 

دیوارها کاملا رو به ویرانی است تمام بنا در حال تخریب است. طراحان وسازندگان این بنا را بدون کوچکترین

مقاوم سازی صرفا جهت ساخت لوکیشن یک سریال بنا نمودند  و رها کردند...

 

   در این ارگ سنتی سینمای به درب های پنجره ها هم رحم نکردند این فاجعه است،

 

دیوارهای سوراخ شده نمایی از میراثی است که می‌توانست درآمد خوبی را برای روستای وانشان باشد

دیوارهاکاملا رو به ویرانی است تمام بنا در حال  تخریب است عده ای آمدند بنای را سر پا کردن و به حال خود

رهاکرده اند.

بی‌میلی متولیان میراث فرهنگی به فرهنگ‌سازی

 

 

نوشتن يادگاري بر روي دیوارها توسط افراد  بی هویت

واما یک پیام به مسئولین شورا و دهیاری وانشان، بروید تحقیق کنید راز جهانی شدن ابیانه هیچ چیز جز

شورا ومردم آن روستا نبودند شما حتی قادر به بهره برداری این ارگ نیستید چگونه سر نوشت آبادانی روستا را

رقم می زنید وانشان می تواند بهشتی در دل منطقه باشد ولی متاسفانه با این روش ، رو به خرابی می باشد.

 

  و اما سخنی با مسئولین محترم میراث فرهنگی گلپایگان، که حفظ میراث و ایجاد روستای گردشگری

 با  مصاحبه کردن و وعده دادن انجام نمی شود باید با عمل این میراث حفظ شود. 

  با توجه به برنامه ریزی شما مسئولین محترم میراث فرهنگی گلپایگان مبنی بر ایجاد روستای گردشگری در

منطقه با معرفی روستای تاریخی وانشان اینجا سوالی مطرح می شود که به چه صورت می توانید روستای

وانشان را برای گردشگری مهیا کنید تا گردشگران عزیز از آنجا دیدن کنند؟!!!

از ارگ جدیدی که بعد از فیلم برداری سریال جلال الدین به حال خود رها شده است و روبه ویرانی می باشد یا

بازسازی نیمه کاره و شکست و ترک دیوارهای حسینیه ضلع جنوبی امامزاده ابوالفتوح که همین روزها تخریب

می شوند و یا سنگفرش های فرسوده ، که بلای لاستیک های ماشین ها شده است. و یا قطع درخت توت با

قدمت ۲۰۰ ساله و همچنین درخت چنار با قدمت ۸۰۰ ساله که هیچگونه ایمنی در برابر باد را نداردو ...

 این موارد بار ها برای میراث فرهنگی اطلاع رسانی شد دریغ از پی گیری .میراث فرهنگی گلپایگان در سخن

میراث را حفظ می کند نه در عمل، می بایست قبل از واگذاری به مرمت بنیادین این مجموعه همت گمارد حتی

دربرخی از مکان ها بایستی از ابتدا پای گذاری شود. لطفاً وانشان را دریابید.

 

مردم با صفای وانشان استاد بزرگوار اقای مسعود اطیابی این بی روحی وسکوت را با فرهنگ سازی وهمکاری

مردم از چهره این روستا دور نماید وگرنه وانشان برای همیشه از یاد خواهد رفت

 http://www.danayan.ir/images/1_.gif 

 


برچسب‌ها: گردشگری وانشان

ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ شنبه 1393/11/11 توسط سیدرضا اطیابی

" وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالاً مِّنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ " (المائدة:38)

دست مرد و زن دزد رابه کیفر عملشان ببُرید این عقوبتی است که خدا برای انان مقرر داشته و خدا ( بر هر کاری) مقتدر و( به مصالح خلق ) داناست.

 

هر از چند گاهی از وانشان  خبر می‌رسد که ، اموال روستاییان زحمتکش  به سرقت برده‌ می شود و این

سرقت ها نه تنها در شبها بلکه با بی پروای در روز نیز این اتفاق می افتد.

دامداران و کشاورزان وانشان از مظلوم ترین اقشار  هستند که برخی از آنها همه دست رنج عمر و مایه امرار

معاششان، چند  گوسفند و مختصری محصولات باغی می باشد و حالا درکنار همه مشکلات زندگی روستایی

باید هرشب استرس مواجهه با دزدان منازل  را نیز داشته باشند و از نعمت امنیت مالی و جانی که حق مسلم

آنهاست، بی بهره باشند.

 این کشاورزان با خشکسالی مواجه شده اند، گاهی محصولات دچار آفت می‌شوند، حال اگر سرقت هم اضافه

شود که دیگر ” نور علی نور ” است.

این موارد بیانگر این نکته است که در شرایط حاضر دستگاه قضایی باید برخورد قاطعانه تری با موارد دستگیر شده

داشته باشد تا افراد فرصت طلب به خود این شهامت را ندهند که با ثمره ماه ها تلاش و کوشش کشاورزان و

دامداران بازی کنند. هر چند در موارد بسیار  نیروی انتظامی گلپایگان با خاطیان برخورد کرده است اما در صدور

احکام در مورد این سارقان نیز لازم است شدت عمل بیشتری اعمال شود.

نکته قابل تذکر برای روستاییان اینکه قبل از انجام هر عملی پیشگیری اصلی‌ترین عامل در جلوگیری از سرقت

است که در این راستا محکم کردن درب‌های منازل، هوشیاری کافی درشب‌ها، تعامل با دهیار و شورای اسلامی

روستاها و ارتباط و تعامل با پلیس در مواقع اضطراری و شناسایی افراد ناشناس و کسانی که برای فروش

اجناس به روستاها می‌آیند از مواردی است که می‌تواند در راستای جلوگیری از سرقت ها مفید باشد.

 در پایان از مسئولین زحمتکش نیروی انتظامی گلپایگان درخواست می گردد اقدام عاجل در حفظ

امنیت  روستاهای تابعه گلپایگان، نیز داشته باشند.  

 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1393/11/08 توسط سیدرضا اطیابی
 

باتشکر فراوان از

آقاي دکتر عباسعلي احمدي ( استاديار باستانشناسي دانشگاه شهرکرد)

و آقاي سيدمحسن عبداللهي دمنه ( کارشناس ارشد باستانشناسي )

در خصوص تهیه و ارسال مقاله زیر

امامزاده ابوالفتوح وانشان

چکيده


در تاريخ معماري اسلامي ايران زمين، بناهاي آرامگاهي بعد از مساجد بيشترين تعداد را به خود اختصاص داده و

در دوره هاي مختلف همواره توجهات ويژه اي را به خود معطوف داشته اند؛ از همين رو بناهاي ياد شده همواره

جلوگاه ظهور و بروز ويژگي هاي معماري، تزييني و سبک شناختي اعصار مختلف بوده است. در پژوهش حاضر

امامزاده ابولفتوح واقع در روستاي وانشان از توابع شهرستان گلپايگان به منظور مشخص نمودن مواردي همچون

گاه نگاري، مراحل توسعه، ويژگيهاي معماري و تزييني،معرفي و مطالعه گرديده است. بر اساس نتايج حاصل از

اين پژوهش که به شيوه توصيفي – تحليلي بر اساس بررسي هاي ميداني و مطالعات کتابخانهاي انجام گرديده

است، بناي اصلي امامزاده ابوالفتوح شامل گنبدخانهاي چهارگوش، به احتمال زياد در دوره ايلخاني ايجادگرديده و

به سبک غالب آرامگاههاي اين دوره با گنبدي رك پوشش گرديده است. طي دوران صفوي تا قاجار ساختمانسازي

تزيينات و تعميراتي در بنا صورت گرفته است. در ميان تزيينات بنا، تزيينات و هنرهاي وابسته به چوب با توجه به

سوابق هنري و اقليم منطقه از زيبايي و درجه هنري بالايي برخوردار است. اين بنا با بسياري از مقابر دوران

ايلخاني ناحيه اصفهان به طور اخص و برخي از مقابر ناحيه قم به طور اعم در عرصه سبک شناختي، دوره ساخت

و کاربرد گنبد دوازده وجوه شباهت زيادي را نشان ميدهد.

مقدمه


وانشان روستاي است از توابع شهرستان گلپايگان که در کيلومتر 11 جاده گلپايگان – خوانسار قرار دارد اين

روستا 1825 متر از سطح دريا ارتفاع دارد و با مشخصات جغرافيايي؛ طول 15 درجه و 17 دقيقه و عرض 35 درجه

و 27 دقيقه شناخته مي شود. بافت سنتي بناها و معابر اين روستا به گونه اي است که هرساله بازديد

کنندگاني را به خود جلب مي کند وتا کنون به همت متوليان فرهنگ دوست تاريخ مدار و همکاري ساکنين روستا

بافت قديمي کمتر دچار تغيير شده و حتي المقدور حفظ گرديده است. معماري سنتي بناهاي مسکوني و

اجتماعي روستا نه تنها نکته حايز اهميت يست بلکه گويش ساکنان آن نيز نکته اي قابل تأمل و ذکر است،

محاورات مردم وانشان در مقام مقايسه شنيداري با گويش مردم خوانسار که در چند کيلومتري اين روستا قرار

دارد، شباهت دارد. مهمترين اثر تاريخي روستاي وانشان بناي مشهور به امام زاده ابوالفتوح وانشان است.

بنايي چهارگوش با شکل هندسي مربع و آجر ساخته با گنبدي رك و دوازده ترك متعلق به قرن دهم هجري که

بنا به اعتقاد مردم، مدفن ابوالفتوح فرزند امام موسي کاظم است

و درميدان گاه مرکز روستا واقع شده است. بر همين اساس در پژوهش حاضر اين بناي مهجور و ناشناخته به

روشي توصيفي- تحليلي مورد مطالعه و معرفي قرار گرفته است. براي نيل به اين مقصود و پردازش دقيق تر آثار

در رسيدن به کيفيتي منطقي و مطلوب، مجموعه بناهاي امامزاده از لحاظ کارکرد و همچنين دوره ساخت تفکيک

شده و به دنبال آن گنبدخانه که بخش اصلي و اوليه اين مجموعه است از دو منظر درون و برون بررسي گرديده

است.

پيشينه و ضرورت پژوهش


براي اولين بار در سال 1338 صادق صميمي –رئيس اداره باستان شناسي ايران- به همراه آقاي محمد تقي

مصطفوي و آقاي علمي و آقاي خادمي اولين کسي بود که در طي انجام بررسي و شناسايي منطقه گلپايگان با

ديدي محققانه از اين بنا ديدن کرده و اين بنا و آثار تاريخي چند از منطقه گلپايگان از جمله مسجد جامع روستاي

سرآور را شناسايي و سپس در باب معرفي اين بناها گزارشي مکتوب تهيه نموده و در مجله باستان شناسي به

چاپ رساند در دايره المعارف تشيع نيز چند سطري به اين بنا اختصاص يافته است اين بنا در زمستان سال 1338

به شماره ثبت تاريخي 435 در فهرست آثار تاريخي ايران قرارگرفت.

تشريح بنا

مجموع بناهاي امامزاده ابوالفتوح از چهار بخش متفاوت و مجزا به لحاظ کارکرد و هم چنين دورة ساخت، شامل

گنبدخانه، شبستان قاجاري، سر در ورودي و بناهاي جديدالاحداث تشکيل گرديده که در اين قسمت به تفصيل

مورد بررسي قرار ميگيرد.

گنبدخانه

بناي گنبدخانه اولين بنايي است که در اين مکان احداث گرديده است .به استناد کتيبه سنگي کوچک مرمرين که

سابق بر اين در سمت راست ورودي امامزاده نسب بود ولي در حال حاضر ظاهراً به نظر مي رسد به علت مرمت

اين بخش و توسعه فضاهاي ساختماني اطراف امامزاده کتيبه مرمر مزبور از جاي قبلي برداشته شده و فعلاً در

اين قسمت قرار ندارد- اين مکان، مرقدابوالفتوح فرزند امام موسي کاظم است که در سال 923 هجري قمري

توسط شخصي به نام آقا عين علي بر پا گرديد. متن کتيبه که با خط نستعليق نوشته شده عبارت است از:

اين مرقد منور امامزاده بحق شاهزاده ابوالفتوح بن الامام موسي الکاظم عليه السلام سنه 923 ساعي اين

عمارت آقا عين علي است.

تا من باشم کنم تولّي به علي تا حشر کند خداي با آل نبي


تا چهار محمدوحسن يک موسي جعفر و ابوالحسن چهار علي

بنا چهارگوش مربع با اضلاع 8 متر است تماماً آجري و ملات گچ و خاك. بر بام اين بنا گنبدي رك با دوازده ترك به

ارتفاع تقريبي 9 متر که بروي يک گريواي 120سانتی متر قرار گرفته و از رأس تا کف حياط امامزاده حدوداً 18 متر

ارتفاع دارد جلوه گر است. هر دوازده ترك گنبد به کاشي هاي آبي و سفيد، فيروزه اي و اُخرايي مزين بوده

است. که اين موضوع را باقي مانده کوچکي از کاشي ها که در قسمتي از گريو و پايين گنبد وجود دارد بيان

مي کند ( شکل 2 )


در هر ترك گريو يک طاق نما با عمق کم وجود دارد و اين تنها در يازده ترکي که عاري از کاشي است مشاهده

مي شود در حالي که يکي از ترك هاي شرقي گريو و گنبد رك که کاشي هاي آن باقي است اثري از طاق نما

نيست. آن چه که در اثر اين موضوع به ذهن متبادر مي شود دو احتمال است، يکي اينکه عمليات کاشي کاري

گنبد با ساخت گنبد متحد و متوالي نبوده و در راستاي هم قرار نداشته است و هنرمند کاشي کار تصميم نداشته

طاق نما را در جريان کاشي کاري نشان دهد و بدين گونه بوده که اين عناصر ساختماني در زير کاشي ها مدفون

شده اند. و ديگر اينکه ايجاد اين طاقنما ها صرفاً براي سبک سازي و کم کردن وزن گنبد بوده و بنابراين در جريان

کاشي کاري نيازي به نمايان شدن آن نبوده است. در بناي چهارگوش و در بالاترين قسمت ديوار هر ضلع و دقيقاً

در وسط آن يک نورگير آجري تعبيه شده که ارتفاع آن 5/1 متر و عرض آن 60 سانتي متر است. در اين قسمت

آجرها به گونه اي قرار گرفته که مربع هاي کوچک درون تهي ساخته و از آن نور به داخل هدايت شده و هوا تردد

مي کند (شکل 3 ).

شکل هندسي بنا کاملاً يک مکعب مربع است با اضلاع 6x6x6m که بعد بالايي آن سقفي نيم کروي (گنبدي )

است با پايه اي (گريوا) 20/1سانتی مترکه با بهره گيري از چهار گوشه يا سه کُنج مقرنس دار بروي اين مکعب

استوار گرديده است سقف نيم کروي، آهيانه ياپوش داخلي 5/5 متر قطر و در کانون خود از سطح 12 متر فاصله

دارد نور اتاق تنها از چهار نورگير که در چهار جهت،دقيقاً روبروي هم در بدنه گريوا نسب شده اندتأمين مي گردد.

نورگيرها چوبي بوده و به وسيله نقوش اسليمي و يک ستاره هشت پر در وسط مشبک شده اند که در يک

فرورفتگي کم عمق به عرض 5 سانتی متر وارتفاع75 سانتی متر با طاقي جناقي قرار دارند.

بنا داراي سه درب مي باشد، درب اصلي که ورود و خروج از آن صورت مي گيرد در ديوار ضلع شمالي و نزديک به

ضلع شرقي تعبيه شده و در يک فرورفتگي به عمق 110 سانتی مترکه تقريباً همان قطر ديوارهاست و عرض

14 سانتی متر و ارتفاع 250 سانتی متر قرار دارد. دو درب ديگر هم که آهني و جديد هستند در فرو رفتگي هايي

دقيقاً مساوي با ابعاد مزبور در دوامتداد ديوار ضلع جنوبي و نزديک به ديوارهاي اضلاع غربي و شرقي قرار دارند.

گمان مي رود ورودي هاي مزبور به شبستان جنوبي مرتبط شده که امروزه اثري از آن نيست و بناهاي جديد

امروزي جاي آن را گرفته است. درب اصلي که مورد بحث و قابل ذکر مي باشد چوبي است و از دو لنگه و يک

چهارچوب تشکيل شده که نماي بيروني آنها، هم چهارچوب و هم لنگه هاي در تماماً منبت گرديده اند شکل 4


در متن منبت شده هر لنگه که کاملاً قرينه و مکمل يکديگرند. سه کادر هندسي، يک مربع در بالا يک مربع در

پايين و يک کادر مستطيل به صورت عمودي در وسط و متن منبت شده قرار گرفته که منبت داخل آن ها با منبت

متن کمي متفاوت است. درکادرهاي بالا و پايين قطعات کوچک چوبي به صورت اشکال مختلف الاضلاع هندسي

کنار هم چيده شده و کادر مربع را پر کرده اند. در کادر مستطيل وسط، نقوش گل و بوته به صورت کمي عميق تر

از حاشيه ي کادرها منبت کاري شده اند. لبه يا دماغه برجسته ي لنگه ي سمت چپ که به صورت قايم از بالا تا

پايين لنگه در کشيده شده به گونه اي که لنگه سمت راست در پشت آن جفت شده و هنگام بسته شدن درب،

اين خط قايم برجسته، دقيقاً در وسط درب قرار گرفته و اتحاد اجزاء و اشکال درب را کامل مي کند، دو کتيبه به خط

ثلث در بالا و پايين دارد؛

«در قسمت بالا: قد سعي هذاالباب المتبرکه آقا جلال الدين امير بيک وانشاني

در قسمت پايين: في شهر رمضان المبارك سنه تسعين و تسعمأته»


از ديگر اجزاء معماري در اين بنا طاقنمايي محراب گونه است با طاقي جناقي در وسط ديوار ضلع غربي که عمق

آن 70سانتی متر و عرض 140سانتی متر دقيقاً مشابه درگاهي پيش گفت و ارتفاع آن از مرکز طاق جناقي

300 سانتی متر است. صندوق چوبي روي قبر آخرين عنصري است که در قسمت داخل اين بنا بدان اشاره

مي شود. و آن داراي اضلاع 160x160 cm و ارتفاع 110سانتی متر است که قسمت هايي از آن مخصوصاً ضلع

شرقي مرمت و يا بازسازي شده است. هر چهار ضلع آن منبت شده و داراي کتيبه هاي متعدد به خط ثلث است.

نقوش منبت کاري در حاشيه اضلاع بدين گونه است:

پنج شش ضلعي متحدالاضلاع کوچک به صورت منظم اطراف يک ستاره شش پر را گرفته اند، اين شکل از پايين

تا بالا روي هم چيده شده و حاشيه دو طرف هر ضلع را تشکيل مي دهد. (شکل 5 ) پس از آن کادرهاي

مستطيل قايم قرار دارند که به لوحه هاي کتيبه مي مانند و شامل مضمون آيات قرآن و صلوات و نام سازنده اين

صندوق و اجداد وي و همچنين سنه ساخت آن مي باشد ( شکل 6)


در تعدادي از اين لوحه ها به صورت منبت نوشته شده:


«عمل مفخر النجار و النقار استاد مير قاسم بن استاد مقصود علي بن استاد درويش محمد بن استاد امير حسين الخانساري و ابنه ميرزا عبدالغني النقار »

روي لوحي ديگر نوشته شده:

« قدتم هذا الصندوق في شهر ربيع الثاني اتني و تسعين و تسعمأته هجريه »

پس از آن قطعات چوبي به صورت مربع و پنج ضلعي، استادانه کنار هم چيده شده و با اتحاد هم، اشکال زيبايي را

در چهار طرف صندوق ساخته اند. (شکل 7 ) بروي تمام پنج ضلعي ها بدون استثنا نام الله– محمد، علي، فاطمه،

حسن، حسين نوشته شده و مربع ها حاوي اشکال هندسي چون ستاره هشت پر و پنج دايره کوچک کنار هم و

لوزي هاي کوچک مي باشند. گنبدخانه داراي گچ بري، مقرنس هاي گچي و ازارة کاشي و کف آجري بوده است،

گچ بري ها ساده و از رنگهاي آبي، نارنجي، قهوه اي و سفيد استفاده شده بود (شکل 8 ) که هم اکنون عناصر

تزييني همچون آينهکاري ديوارها و سقف، سنگهاي سفيد دستگاه تراش ازاره و کف و هم چنين ضريح فلزي آب

نقره کاري شده جاي آن را گرفته و تماماً در سال 1387 شمسي طي انجام طرح به سازي اماکن متبرکه توسط

سازمان اوقاف و امور خيريه ايجاد شده است.

شبستان قاجاري


اتاقي مستطيل شکل به ابعاد 5/4 متر و 6متر چسبيده به ديوار شمالي گنبدخانه واقع شده که از طريق درب

اصلي گنبدخانه بدان مربوط مي شود، اين بخش در شمال گنبدخانه و دقيقاً به موازات آن است، آنچه بيش از هر

چيز در اين فضا قابل گفت و حايزاهميت است سقف چوبي و پردوهاي بين تيرها است (شکل 9 ). اين بخش در

قسمت جنوبي ديوار ندارد و ديوار شمالي گنبدخانه با آن مشترك است. بنا به آنکه سقف آن کوتاه تر از سقف

گنبدخانه است، يک سر تيرهاي چوبي در ديوار شمالي گنبدخانه جاي گرفته و سر ديگر روي ديوار شمالي

شبستان قرار گرفته است. تيرهاي چوبي هر کدام با رنگهاي قرمز و يا آبي سير رنگ شده اند ،درتزيين تخته هاي

بين تيرها نيز از اين دو رنگ بهره گرفته اند تزيينات بين تيرها نقوش گل و پروانه و شاخ و برگ است و بيشترين

بخش از اين قسمت را کتيبه هايي که به خطوط ثلث و نستعليق نوشته شده تشکيل مي دهند که شامل

اشعاري در متن ولايت علي (ع) و اسامي معصومين، مرثيه هاي عاشورايي و همچنين اشعاري از محتشم

است. در قسمتي از اين کتيبه ها به خط نستعليق نوشته شده:


«بنابر اهتمام جناب مستطاب سيادت انتساب مقدس القاب کربلايي ميرعابدين متولي امام زاده واجب التعظيم اين ايوان مطهر و مسجد اتمام پذيرفت التماس دعا 1332

عمل استاد محمود نجار ولد مشهدي محمد شاهي خوانساري عمل استاد غلامحسين ولد حاجي محمدرضا

بناي گلپايگاني»

و در لوحي ديگر به خط ثلث نوشته شده » الموسوي الخوانساري1332 « (شکل 11-10 )


در مناطق خوانسار و گلپايگان و منطقه ي همجوار آن فريدن بناهاي مشابه با چنين سقف هايي بسيارندکه رنگ

آميزي ها، نقوش، کتيبه ها، اصلوب کادربندي ها، رسم الخط و سبک و سياق نوشتن، بکارگيري کلمات و القاب

مشابه و ذکر نام اساتيد نجار و خطاط و همچنين ذکر سال احداث بنادر آن کاملاً با خصوصيات شبستان مورد گفت

در وانشان منطبقند و اين خود بيانگر وجود رسمي پر طرفدار و مردم شمول در اين خطه است که دوره قاجاريه در

معماري بناهاي مذهبي، سياسي، تفرجگاهي و حتي مسکوني در قشر مرفه ارايه ميگرديده است. شبستان

اجاري در وانشان نيز پيرو همين رسم و اسلوب است و تابع آن در قالب بناهاي مذهبي احداث گرديده است.

ديوارهاي اين بخش بصورت ساده با گچ پوشش داده شده و داراي کفي آجري است. از ديگر موارد قابل ذکر در

اين شبستان سنگ قبري است مربوط به اوايل قرن دوازدهم هجري که به صورت عمودي در ديوار جنوبي

شبستان و جنب درب اصلي گنبدخانه است( شکل 12 ). اين قبر که بنا به محتويات نوشتاري به خط ثلث روي

سنگ، متعلق به مرحوم سيد رضا ابن مير سيد علي لواساني است که به تاريخ 1106 وفات يافته است. تنها

ورودي اينشبستان درگاهي است در ديوار شمالي دقيقاً روبروي درب اصلي گنبدخانه، که در آن دربي چوبي و

ساده قرار دارد و شبستان را به شبستان الحاقي دوره متأخر مربوط مي سازد و سپس از طريقدري آهني و

کوچک که در مغرب آن قرار دارد به بيرون و حياط کوچک امامزاده راه پيدا مي کند.


ورودي امامزاده


از ديگر اجزاء معماري امامزاده ابوالفتوح که به لحاظ عناصر بکار رفته در آن و شاکله و اسلوب بنا محتملاً همزمان با

شبستان قاجاري است، بخش ورودي اين امام زاده است که مصالح آن همانند ديگر اجزا تماماً آجر است مضافاً

اينکه از سنگ هاي دست تراش در ابعاد نسبتاً بزرگ در پله کان ورودي و ايجاد نشيمن گاههاي طرفين ورودي

استفاده شده است (شکل 13).

اين قسمت، ايوان گونه اي نسبتاً بلند به ارتفاع حدوداً 7متر و عرض 5/3متر و عمق 1متر است که با طاقي

هلالي نمايانگر است. در هر طرف از ورودي به صورت قرينه دو نيم ستون برجسته زاويه دار از پايين تا زير بام

کشيده شده اند و هر کدام به يک سر ستون کوچک ختم مي شود که با ترکيبي از کاشي فيروزه اي و آجر

تزيين شده است. بين هر دو نيم ستون در هر طرف، در سه ناحيه و در يک مقياس کوچک بصورت قرينه با

استفاده از کاشي هاي آبي و فيروزه اي کاشي کاري شده است. در پايين نيم ستون ها در هر طرف دو

طاق نماي نسبتاً عميق کم ارتفاع ايجاد گرديده است. دربي چوبي و در عين حال ساده و عاري از هر گونه

نقشي در بالاي پله کان و در کانون اين بخش قرار دارد که با اتصال به يک دالان کوتاه به حياط امام زاده مربوط

مي شود. در بالاي درب ورودي، کاشي هاي سبزرنگ کادري به ابعاد 40x50 cm را ساخته اند که نوشته ي

نستعليق در « انا فتح نا لک فتحاً مبينا » سه سطر در خود جاي داده اند. جاي خالي لوح مرمرين کوچکي که

اطلاعات مربوط به بنا نظير سال ساخت و معمار و باني آن به خط نستعليق در آن نوشته شده و اکنون در جاي

خود قرار ندارد در سمت چپ در ورودي کاملاً مشهود است.


دالان کوتاهي که ادامه ورودي است و به حياط امام زاده راه مي يابد کاملاً جديدالاحداث مي باشد و بازسازي

کامل شده است.

حياط امامزاده محوطه کوچکي است با ابعاد 4x8m که با سنگهاي دستگاه تراش امروزي فرش شده است،

بناهاي شمال، جنوب و شرق آن متعلق به دوره معاصرند و با مصالح روز ساخته شده اند. جوب آبي از حياط

مي گذرد و معبري که از سطح حياط چهار پله مي خورد تا زائرين به آب دسترسي داشته باشند، در وسط حياط

باز گذاشته شده است. قسمتي از گنبدخانه، شبستان قاجاري و نمازخانه هاي دورة متأخر در شرق حياط

واقع اند، تنها راه ورود به امامزاده در جبهه شرقي اين بخش است که با يک در آهني جديدالاحداث به نمازخانه

دوران متأخر راه مي يابد و از آن جا به شبستان قاجاري را دارد.

بناهاي دوران معاصر

اين بخش، نمازخانه اي بزرگ است که در ضلع غربي گنبدخانه و شبستان قاجاري و همچنين شمال شبستان و

شمال و قسمتي از ضلع شرقي حياط ساخته شده و در داخل با گچ پوشش داده شده است و از طريق پنجره

هاي بزرگي که در غرب و شمال اين نمازخانه وجود دارد تأمين نور مي گردد. با استفاده از تير آهن و آجر سقف

اين بنا ايجاد گرديده و هيچ گونه پوششي غير از اين در داخل ندارد. سال دقيق ساخت آن مشخص نيست با اين

وجود از اظهار نظرات بعضي از ساکنين روستا و همچنين متوليان امامزاده چنين بر مي آيد که دوره ساخت اين

قسمت از بنا در دوره پهلوي بوده است.

گاه نگاري


بناي موسوم و منصوب به امامزاده ابوالفتوح در وانشان با استناد تاريخ هاي منقور در کتيبه هاي اين بنا که عبارت

ست از: لوح کوچک مربع مرمر به تاريخ 923 ه.ق، صندوق چوبي مستقر روي قبر مورخ 962 ه.ق و تاريخ 990 ه.ق

قسمت پايين دماغه در منبت شده؛ احتمالا به قرن دهم هجري قمري تعلق دارد. تاريخهاي مذکور نشان ميدهد

که بناي وانشان در دوره پادشاهان اوايل دوره صفوي همچون شاه اسماعيل اول ، شاه طهماسب اول و محمد

خدابنده مورد توجه و ساختمان سازي بوده است.

سبک معماري بنا به شيوه اتاق چهارگوش مربع با گنبدي رك در يک نگاه کلي و از منظرگاه عام، نشان دهنده

اسلوب معماري است که در بناهاي آرامگاهي قرون 4 و 5 شروع شده و در قرون 7 و 8 به اوج خود مي رسد و

آثار موجود حکايت از آن دارد که اين سبک کما بيش در دورههاي بعد به ويژه در دوران صفوي نيز تداوم داشت. با

اين وجود در رابطه با مقابر داراي گنيدهاي رك مي توان گفت دوره صفويه بيشتر به مرمت و احياي بناهاي گذشته

پرداخته شد تا ساخت و بنياد آنها. از نمونه هاي مرمت شده چنين آثاري در دوره صفويه ميتوان به مقابر بابا رکن

الدين و بقعه بابا قاسم در اصفهان بقعه شيخ عبدالصمد نطنزي در نطنز و همچنين بقعه پير خوانسار اشاره کرد.

بقعه بابا رکن الدين در تخت فولاد اصفهان مدفن يکي از عرفاي قرن 8 به نام رکن الدين مسعود بن عبداله بيضاوي

معروف به بابا رکن الدين است که علماي دروه صفويه مانند شيخ بهايي و علامه مجلسي به آن ارادت داشتند.

بنا آجري و راست گوشه است و گنبدي رك با دوازده وجه که بر روي يک گريو استوار گرديده دارد. به استناد

کتيبه موجود در اين بنا زمان ساخت آن 1039 هجري قمري مصادف با حکومت شاه عباس اول است ولي بنابر

زمان فوت متوفي و همچنين مرسوم بودن احداث ابنيه با فرم گنبدهاي رك بر مقابر افراد به نظر مي رسد فرم

کلي بنا متعلق به قرون قبل از قرن يازده احتمالاً قرن 7 و 8 ه.ق باشد و در زمان صفويه به علت ارادت ابناء و

بزرگان دولت صفوي به شخص متوفي و اذعان به جلالت و قدر وي به تکميل و تزئين اين بنا اهتمام وافر ورزيده اند.

در مقبره بابا قاسم در اصفهان ابهامي در دوره ساخت وجود ندارد چرا که کتيبه اي دوره ساخت آن را 741 هجري

مي داند و سال مرمت و تکميل آنرا ه.ق 1044 معرفي مي کند در مقبره شيخ عبدالصمد هم کتيبه اي است که؛

سال 707 هجري را براي ساخت بنا مشخص مي نمايد. امامزاده حبيب بن موسي در کاشان نيز از جمله

بناهاي اين سبک است که در دوره ايلخاني ايجاد شده و در عهد صفوي مورد بازسازي و ساختمان سازي قرار

گرفته است بقعه بابا شجاع الدين کاشان و بقعه پير خوانسار از آثار دوره ايلخاني است که با گنبدي 12 ترك

ساخته شده است. از ديگر نمونه هاي مشابه برخي مقابر برجي قم همچون بقعه علي بن جعفر، خواجه علي

صفي، خديجه خاتون، سيد سربخش و ... است که همگي به دوره ايلخاني تعلق داشته و داراي گنبدهاي 12

ترك رك است.

با توجه به سبک ساختماني و دورههاي زماني ساخت آثار ياد شده و به احتمال زياد بناي وانشان در دوره

ايلخاني ساخته شده و در دوران صفوي مورد بازسازي و ساختمان سازي قرار گرفته است.


نتيجه گيري


بناي امامزاده ابوالفتوح از چهار بخش متفاوت و مجزا به لحاظ کارکرد و هم چنين دورة ساخت، شامل گنبدخانه،

شبستان ، سردر ورودي و بناهاي پيراموني تشکيل گرديده است. با توجه به مقايسه سبک ساختماني بنا به

ويژه در عرصه ترکيب بندي پلان و نماي بيروني گنبدخانه با نمونه هاي دوره ايلخاني همچون بقعه بابا رکن الدين

اصفهان، بقعه شيخ عبدالصمد نطنز، بقعه بابا قاسم اصفهان، بقعه پير خوانسار، امامزاده حبيب بن موسي

کاشان و بسياري از مقابربرجي شکل قم که اکثرا در دوره ايلخاني ايجاد شده و در دوران بعد به ويژه دوران

صفوي ساختمان سازي اساسي در آنها صورت گرفته است و همچنين با توجه به کتيبه هاي صفوي موجود بناي

وانشان، به احتمال زياد گنبدخانه بنا به دوران ايلخاني تعلق داشته و در دوره صفوي مورد مرمت و بازپيرايي قرار

گرفته است. در دوران قاجار شبستان و سردري به بناي اصلي اضافه گرديده و بنا شکل امروزين خود را بدست

آورده است. بناهاي پيراموني از الحاقات دوران معاصر بوده و تا حدودي هويت بنا را دچار خدشه کرده است. به

واسطه اقليم منطقه و وفور منابع چوب، در ميان تزيينات بنا، تزيينات وابسته به چوب همچون نقاشي روي چوب و

منبت کاري چشمگير بوده و کيفيت هنري بالايي را نشان ميدهد. وجود گنبدي 12 ترك بر فراز بنا همانند بسياري

از نمونه هاي مشابه، نشان دهنده تعلق بانيان بنا به مذهب تشيع است.

منبع: ارسالی توسط :

آقاي دکتر عباسعلي احمدي ( استاديار باستانشناسي دانشگاه شهرکرد)

و آقاي سيدمحسن عبداللهي دمنه ( کارشناس ارشد باستانشناسي )

کانون ملي معماري ايران
همايش ملي معماري، عمران و توسعه ي نوين شهري
تبريز - ارديبهشت 1393


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 1393/11/02 توسط سیدرضا اطیابی

آستان مقدس امامزاده ابوالفتوح (علیه السلام) ـ وانشان

 

منبع: سازمان اوقاف و امور خیریه ( پایگاه جامع امام زادگان . بقاع متبرکه)

 
 امامزاده ابوالفتوح (علیه السلام) به امامزاده عظیم الشأن ابوالفتوح شرفشاه معروف است.        
 
امامزاده ابوالفتوح (علیه السلام) به امامزاده عظیم الشأن ابوالفتوح شرفشاه بن أبی جعفر محمد بن الحسن بن
 
علی بن طاهر بن الحسین علی بن موسی الثانی بن ابراهیم المرتضی بن الامام موسی الکاظم (علیه السلام)
 
معروف است که به طور حتم در بقعه قریه وانشان گلپایگان مدفون است. علامه نسابه ابن طباطبا از اعلام قرن
 
پنجم هجری، پس از ذکر نام او و اشاره به زیستن امامزاده ابوالفتوح در اصفهان می نویسد: مادرش از سادات
 
حسینی است و دو برادر نیز به نام ابوعبدالله الحسین و ابوالصادق الحسن داشت. تنها خواهر او به نام فاطمه
 
بود که عقیده نگارنده و به احتمال قوی در روستای محمدیه کرون شهرستان نجف آباد مدفون و دارای بارگاه می
 
باشد. هجرت پدر امامزاده ابوالفتوح به اصفهان باید در اواخر قرن چهارم باشد و به احتمال قوی علامه نسابه ابن
 
طباطبا نیز آنان را در این شهر ملاقات نموده است از تاریخ تولد و وفات او در منابع ذکری به میان نیامده؛ اما فی
 
الجمله می توان احتمال داد از آنجاییکه ابتدا نام وی در کتاب منتقله الطالبیه، ابن طباطبا بیان شده باید تولد او در
 
ثلث اول قرن پنجم هجری و وفات او نیز در آخر همین قرن باشد.  کتیبه این بقعه بر روی لوحه سنگ مرمری نقره
 
شده از مطالعه متن این کتیبه چنین معلوم می شود که شاهزاده ابوالفتوح از فرزندان امام موسی کاظم (علیه
 
السلام) است.        
 
 
آستان امامزاده ابوالفتوح (علیه السلام) در 12 کیلومتری شهرستان گلپایگان کنار راه گلپایگان به خوانسار، قریه
 
وانشان واقع شده است که دارای منظره ای زیبا و گنبد هرمی شکل بلند دوازده ترک می باشد که بی نهایت
 
جالب توجه است.        
 
زیارتنامه
 
السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَةً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَةِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعةً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَرَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه.
***
 
سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق
 
گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی
 
رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت
 
کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره
 
رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از
 
آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجت های خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم
 
و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش.        
 
استان اصفهان ـ شهرستان گلپایگان ـ شهر گلپایگان ـ روستای وانشان.      
  
    
 
   
 
 
 
 

برچسب‌ها: امامزاده ابوالفتوح
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 1393/10/29 توسط سیدرضا اطیابی
 

باتشکر از خبرگزار ی ایسنا و همچنین سرکار خانم عبدلی

 

وانشان؛ ابیانه‌ای در همین حوالی

» سرویس:                         استان ها - اصفهان                    

از برخی خانه‌ها طاق‌ها و دیوارهای فرو ریخته دیده می‌شود، دیگر کاه گل دیوارها بوی نم نمی‌دهد، اما هنوز خورشید چون گذشته با سخاوت بر بام خانه‌ها می تابد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) در گلپایگان، زندگی در روستا رسم خوشایندیست، کوچه‌های پیچ در پیچ و خاکی، خانه‌هایی از خشت و گل و درب‌هایی چوبی با کلون‌های بزرگ دست به دست هم می‌دهند تا زندگی شاعرانه‌ای را در روستا رقم زنند.

حیف است اگر آدم به دامنه کوه‌های زاگرس نزدیک شود ولی روستای "وانشان" را نبیند. کنار امامزاده، جنب نهر آب و وسط میدان روستا، درخت چناری است که بزرگان روستا می‌گویند 900 سال قدمت دارد و به قدری تنومند است که گویا در گذشته علاوه براینکه سایه‌ای بر سر اهالی روستا بوده، بچه‌ها بر روی شاخه‌های آن می‌رفتند و مراسم تعذیه را از آن بالا نگاه می‌کردند.

تا چند سال پیش در هر خانه‌ای از این روستا دار قالی برپا بود و با دست‌های دختران و زنان جان می‌گرفت، اما اکنون گره کور فراموشی به جان تار و پودهای فرش دستباف وانشان افتاده است.

شب‌های زمستان سال‌های پیش این روستا را نمی‌توان فراموش کرد، همان شب‌هایی که بزرگ‌ترها ذغال کرسی را آماده می‌کردند تا خانه خود را همچون دل‌هایشان گرم کنند و سپس ظرف‌هایی پر از نخودچی، کشمش، بادام و گردوی وانشان را بر روی کرسی می‌گذاشتند و با دلی گرم نظاره‌گر زمستانی سرد بودند.

سالهاست که دیگر سرما سرمای قدیم نیست و بچه‌ها که زمانی هیاهویشان زندگی بخش بود دیگر بزرگ شده‌اند و وانشان خاطره‌ آنها شده است.

وانشان جزء روستاهای پرجمعیت بود که در خود سه باب مدرسه و چهار باب حمام را جای داده بود، اما به دلیل مهاجرت بیش از حد اکنون جمعیتی در حدود 500 نفر در آن ساکن هستند و دیگر از حمام‌های روستایی آن خبری نیست و از مدارسی هم که با کمک اهالی آن ساخته شده بود فقط یک مدرسه سالم مانده که آن هم در زمان انتخابات و... استفاده می‌شود.

وانشان در بهار و تابستان به قدری زیبا می‌شود که اگر بگوییم در نیمه اول سال جمعیتش دو برابر می‌شود اغراق نکرده‌ایم. مسئولان ذی‌ربط معتقدند این روستا می‌تواند همچون ابیانه پذیرای گردشگران داخلی و خارجی شود و یکی از زیرساخت‌های گردشگری که انجام شد سنگ فرش تعدادی از کوچه‌های روستا بود، که متاسفانه به دلیل عدم انتخاب سنگ فرش‌های سازگار با آب و هوای منطقه، خیلی زود تخریب شدند و دردسرهای تردد را برای ساکنان به همراه آوردند.

مردم هنوز هم امیدوارند غبار بی‌مهری از چهره تکیده روستا زدوده شود و همتی صورت گیرد تا وانشان هم ابیانه‌ای شود در همین حوالی.

در روستای وانشان آرامگاه تاریخی امامزاده ابوالفتوح قرار دارد که پیشینه آن به قرن دهم هجری شمسی بر می‌گردد. به گفته برخی از اهالی روستا قدمت این امامزاده به بیش از هزار سال می‌رسد آنها درخت عظیم و قدیمی کنار امامزاده را شاهدی برگفته‌های خود می‌دانند. بنای این امامزاده دارای دو بخش الحاقی و اصلی است که بخش اصلی آن مربوط به فضای زیر گنبد و مربوط به دوران صفویه است. همچنین درفضای داخلی گنبد صندوق چوبی و منبت کاری شده‌ای وجود دارد اما به دلیل اینکه این صندوق درون امامزاده وجود دارد مشخص نیست که دستان چه کسی و در کدام دوره آن را ساخته است.

قدمت امامزاده این روستا در درب آن نیز نمایان است چرا که اوج کمال منبت کاری دوران شاه تهماسب صفوی درآن هویداست.

ساخت کتیبه نصب شده بر روی درب را به قاسم حسین خوانساری نسبت می‌دهند و وقف کننده آن را امام جلال الدین می دانند که وی نیز در سال ۹۸۴ه.ق از طرف شاه تهماسب بیگلر بیگ منطقه(فرماندار) شد.

بابادودورشاه(برج دیدبانی روی کوه دیگا)، چشمه لمبی(یک چشمه)، چشمه مورا(گردوکونی یا ماهور)، کوه دزی، دیگا، کوه محد حیدر، قلعه جمال، سدکرا( آرامگاه سید کرار)، مقبره پهلوان علی، برج حاج فرج‌الله، مزرعه امیریه و قلعه وانشان سایر اماکن دیدنی‌ است که می‌توان در این روستا مشاهده کرد.

وانشان در 12 کیلومتری جنوب گلپایگان و 15 کیلومتری شمال شهر خوانسار و در کنار کوه "تیر" قرار دارد.

تهیه از: فاطمه عبدلی، خبرنگار ایسنای اصفهان


نوشته شده در تاريخ یکشنبه 1393/10/28 توسط سیدرضا اطیابی

 

  

   سریال جلال الدین در 11 قسمت 48 دقیقه ای تولید شده است که قسمت هایی از ایام کودکی جلال الدین

   در ارگ جدید  و قدیم ، وانشان فیلم برداری شده است 

   

 سریال «جلال‌الدین» که توسط شهرام اسدی و آرش معیریان کارگردانی شده است، درباره زندگی و مدارج

معرفتی و علمی جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی است که شهرت بین‌المللی دارد. اولین قسمت این

سریال تاریخی به تهیه‌کنندگی مهدی همایونفر جمعه 19 دی ساعت 22:15 از شبکه یک سیما پخش شد.

 علی نصیریان، لادن مستوفی و علیرضا خمسه، علی دهکردی، شبنم مقدمی، گیتی نصیریان و محمدجواد 

جعفر پور از بازیگران این مجموعه تلویزیونی هستند که با مدیریت ناصر طهماسب دوبله شد است.

   جلال‌الدین محمد بلخی از مشهورترین شاعران ایرانی است. او در دوران حیاتش به القاب «جلال‌الدین»،

«خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌ و مزار او نیز هم اکنون در شهر قونیه کشور

ترکیه است. ضمن اینکه مادر او نیز پارسی بوده است. «مثنوی معنوی»، «فیه ما فیه»،

«مجالس سبعه» و... از جمله آثار این عارف و شاعر اندیشمند است.


نوشته شده در تاريخ شنبه 1393/10/20 توسط سیدرضا اطیابی

 

آخ که چقدر دلم هوای کرسی داغ وانشون کرده 

دورانی که وانشان کوچک بود اما مردمانش دلی بزرگ داشتند.

دوران کودکی های من و خاک و خول کوچه ها ی وانشون چه قدر شیرین بود و هرگز شبهای زمستان را

نمی توان فراموش کرد. از غروب که شروع می شد هیزم هایی که قبل از زمستان انبار شده بود کم کم

بیرون آورده  و به آتش کشیده می شد،  سپس آتش تند و تیز به گودالی وسط اتاق یا منقل سرازیر

می شد و روی آن با خاکستر پوشانده و زیر کرسی قرار می گرفت و لحافی بزرگ به طول و عرض اتاق روی

کرسی قرار می گرفت و حرارت آتش ها از زیر خاکستر به فضای زیر کرسی گرما می بخشیدند. اهالی خانه

دور تا دور پا را زیر لحاف دراز می کردند و لحاف را روی پاهایشان می کشیدند و به پشتی یا بالش های کنار

دیوار تکیه می کردند .

 پس از صرف شام، تازه شب نشینی ها با دعوت از همسایه ها و اقوام  شروع می شد یک سینی بزرگ

مسی روی کرسی قرار می گرفت که در آن ظروف قدیمی لبالب از کشمش ، گردو ، بادام و آجیل 

انباشته می شد که با آن از مهمانان پذیرایی می شد.

سالهاست نه سرما دیگه سرمای قدیمه نه ما ها  آدمای  گرم  قدیمی

زیبایی در راه است ، با طعم جدید ، از جنس قندیل .

خاطره ها زنده میشود خاطرات کرسی در زمستان های وانشان.

دوباره خواب سنگین و کرسی و حرف ، دو باره شوق بازی و رسیدن برف

دوباره بچگی وشال گردن وکلاه آدم برفی و مهر مادری و گرمای کرسی داغ

 

  


برچسب‌ها: آداب و رسوم وانشان

ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ یکشنبه 1393/10/07 توسط سیدرضا اطیابی

 

شیفتگان اهل بیت (ع) در روستای وانشان، با سیاه پوش کردن فضای روستا، سردر مساجد، بقعه متبرک

    شاهزاده ابوالفتوح و دیگر مکان ها و محافل مذهبی و اجتماع در این مکان ها، در غم و اندوه رحلت پیامبر

    بزرگ  اسلام (ص) و سبط اکبرش (ع) عزاداری کردند.

 

      

       

      

 مراسم تعزیه خوانی ۲۸ صفر ۹۳ در وانشان

مراسم تعزیه خوانی  ۲۸ صفر ۹۳ در وانشان

1- فیلم عزاداری  روز  28 صفر  93  در وانشان

2- فیلم عزاداری  روز  28 صفر  93  در وانشان

3- فیلم عزاداری  روز  28 صفر  93  در وانشان

4- فیلم عزاداری  روز  28 صفر  93  در وانشان

5- فیلم عزاداری  روز  28 صفر  93  در وانشان

6- فیلم عزاداری  روز  28 صفر  93  در وانشان

 مراسم نخل گردانی روز  28 صفر  93  در وانشان

مراسم نخل گردانی روز  28 صفر  93  در وانشان

 

 

 



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ شنبه 1393/10/06 توسط سیدرضا اطیابی

 

تصاویر عزاداری خالصانه اهالی مومن وانشان

اربعین حسینی  93 در وانشان

 

اهالی مومن وانشان بار دیگر،  بیرق عزا را در اربعین برافراشتند و با عزاداری باشکوه،پاک

و بی ریا، عشق و ارادت خود را به آقا امام حسین(ع) نشان دادند 

    

خانه‌ها و کوچه‌های روستا همه یکدست و همرنگ خاکی است، که بر آن بنا شده و قد کشیده‌اند و اینجا

گویی طی سالیان با سکوت خویش خو گرفته است. سکوتی که در روزهای محرم و صفر به زاری

بدل می‌شود و حکایت از میراث‌داری مردم مومن این سرزمین طی سالیان دراز دارد.

  

در ایام صفر ،محرم و  اربعین«وانشان» به رنگ سیاه و سبز آذین بسته می‌شود و سکوت روستا با زاری

عزاداران شکسته می‌شود، زاری‌ای که گویی صدای آن در دالان‌های تاریخ پیچیده و حال از حنجره

 این عزاداران مخلص که در پی هم صف کشیده و نوای «یا حسین» سر می‌دهند، بیرون می‌آید. 

 

  

 

1-فیلم عزاداری  روز  اربعین 93  در وانشان

2-فیلم عزاداری   روز  اربعین  93  در وانشان

3-فیلم عزاداری   روز  اربعین  93  در وانشان

4-فیلم عزاداری   روز  اربعین  93  در وانشان

5-فیلم عزاداری   روز  اربعین  93  در وانشان

 

 


برچسب‌ها: محرم در وانشان

ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 1393/09/24 توسط سیدرضا اطیابی
کپي مطالب اين وبلاگ، بدون ذکر منبع ممنوع مي باشد
مطالب قديمي‌تر
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

اطلاعيه مجالس ترحيم X

جانباز نصرالله سلامی (فرزند مرحوم اسماعیل حاج نصرالله) به دیار باقی شتافت

جهت مشاهده کليک کنيد

مقالات کشاورزي X

دانلود مقالات کشاورزي و دامي

جهت مشاهده کليک کنيد

فيلم هاي وانشان X

فيلم هايي از روستاي باصفاي وانشان

جهت مشاهده کليک کنيد

پرداخت قبوض X

مشاهده و پرداخت قبض هاي : آب - برق- گاز و تلفن ثابت، وانشان

جهت مشاهده کليک کنيد

کد آهنگ